ภัยเงียบในภาคการผลิต เมื่อกลไกราคาจากเอเชียกำลังเขย่าบัลลังก์อุตสาหกรรมโลก
การขับเคลื่อนเศรษฐกิจภาคตะวันตกกำลังถูกทดสอบอย่างหนักหน่วงจากปัจจัยภายนอกประเทศ ซึ่งไม่ได้เกิดขึ้นในลักษณะที่เป็นข่าวดังระดับโลกเพียงข้ามคืน ทว่าส่งผลกระทบต่อโครงสร้างการผลิตในระยะยาวอย่างรุนแรง
แนวโน้มกระแสการค้าโลกที่กำลังถูกขับเคลื่อนด้วยสินค้าต้นทุนต่ำ ส่งผลให้ผู้ประกอบการในท้องถิ่นไม่สามารถรักษาระดับการแข่งขันไว้ได้ ไม่ใช่เพราะเรื่องของคุณภาพสินค้าต่ำกว่าเกณฑ์การยอมรับ
เจาะลึกสี่ภาคส่วนสำคัญ ที่กำลังเผชิญแรงกดดันอย่างหนักหน่วง
ข้อมูลเชิงลึกชี้ให้เห็นถึงความเปราะบางในระบบซัพพลายเชนปัจจุบันอย่างชัดเจน สนใจคลิกที่นี่ ซึ่งสามารถจำแนกความเสียหายและความท้าทายออกเป็นส่วนๆ ได้ดังนี้
- ภาคการผลิตเครื่องจักรกล: หัวใจสำคัญของประเทศผู้นำด้านวิศวกรรมเริ่มส่งสัญญาณเตือนภัย
- ภาคยานยนต์และระบบขนส่ง: ความท้าทายไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่การแข่งขันในตลาดสินค้าสำเร็จรูป
- สารเคมีพื้นฐานและวัตถุดิบอุตสาหกรรม: สัดส่วนปริมาณการนำเข้าวัตถุดิบจำเป็นสำหรับอุตสาหกรรมยาและอาหารพุ่งสูงเกินกว่าครึ่ง
- พลาสติกและสารประกอบวัสดุอุตสาหกรรม: กลายเป็นวงจรอันตรายที่ทำให้โรงงานในท้องถิ่นต้องทยอยปิดตัวลง
ส่งผลให้โครงสร้างอุตสาหกรรมเดิมตกอยู่ในสภาวะที่ต้องพึ่งพาผู้อื่นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ปัจจัยด้านต้นทุน และแรงหนุนจากมาตรการอัตราแลกเปลี่ยน
ท่ามกลางภาวะกดดันด้านเงินเฟ้อและต้นทุนพลังงานที่ปรับตัวสูงขึ้น ตัวเลขส่วนต่างของราคาที่ห่างกันอย่างมหาศาลทำให้การตัดสินใจเป็นไปอย่างเรียบง่าย
นอกจากนี้ความเคลื่อนไหวของค่าเงินและการสนับสนุนทางอ้อมจากภาครัฐในบางประเทศ ส่งผลให้มาตรการสกัดกั้นทางภาษีของกลุ่มประเทศตะวันตกไม่ได้ผลเต็มที่
ผลกระทบระยะยาว วงจรอันตรายที่ยากจะแก้ไขหากสายเกินไป
การลดกำลังการผลิตอย่างต่อเนื่องจะส่งผลทำลายทักษะและความรู้ความชำนาญในประเทศ หากวันใดวันหนึ่งระบบขนส่งหรือความสัมพันธ์ระหว่างประเทศเกิดการหยุดชะงัก ความเสียหายจะกระจายวงกว้างไปสู่ภาคการแพทย์ อาหาร และสินค้าอุปโภคบริโภค
การกระจายความเสี่ยงไปยังแหล่งผลิตที่หลากหลายจึงเป็นแนวทางที่ไม่อาจละเลยได้อีกต่อไป
กลยุทธ์การปรับตัวและทางรอด ท่ามกลางกระแสการแข่งขันที่รุนแรง
ผู้นำองค์กรจำเป็นต้องมีวิสัยทัศน์ที่ก้าวไกลเพื่อนำพากิจการให้พ้นจากวงจรอันตราย
1. นโยบายจัดซื้อแบบหลากหลายภูมิภาค
หลีกเลี่ยงการพึ่งพาวัตถุดิบจากประเทศใดประเทศหนึ่งเกินกว่าร้อยละห้าสิบ
แนวทางที่ 2: มุ่งเน้นการสร้างนวัตกรรมมูลค่าสูง
การพัฒนาผลิตภัณฑ์ให้มีคุณลักษณะพิเศษที่ยากต่อการลอกเลียนแบบ
3. การทำ Digital Transformation ในโรงงาน
นำระบบอัตโนมัติและเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์เข้ามาช่วยลดความสูญเสียในกระบวนการ
4. การสร้างเครือข่ายความร่วมมือระดับท้องถิ่น
สร้างอำนาจการต่อรองร่วมกันผ่านสมาคมหรือกลุ่มผู้ผลิตในภูมิภาค
5. การตั้งศูนย์บริหารความเสี่ยงทางธุรกิจ
และการเตรียมความพร้อมด้านกระแสเงินสดให้มีความคล่องตัวสูงพร้อมรับมือทุกสถานการณ์ฉุกเฉิน